مشکلات و عوارض درازمدت کرونا چیست؟
۲۵ مهر ۱۳۹۹ - ۱۲:۵۵
شناسه : 2476
بازدید 26
3 داستان از 3 فرد مبتلا به کرونا که تاثیر بلندمدت کرونا را نشان می دهد! این مقاله در sciencemag.org منتشر شده است و داستان بیماران کرونا بعد از ابتلا به بیماری کووید 19 و عوارض درازمدت کرونا را شرح می دهد
ارسال توسط : نویسنده : تحریریه منبع : ستاد کرونا
پ
پ

“آزمایشگاه علوم اعصاب آتنا اکرمی در ماه گذشته بدون او بازگشایی شد. زندگی برای این زن ۳۸ ساله، سایه‌ی کمرنگ چیزی است که قبل از ۱۷ مارس داشت، روزی که اولین نشانه‌های کروناویروس جدید را تجربه کرد. دانشجویان اکرمی در دانشگاه کالج لندن (UCL) در حال پژوهش درمورد چگونگی عملکرد مغز در سازماندهی خاطرات برای حمایت از یادگیری هستند، اما او در خانه در تلاش است تا امیدوارانه بیندیشد و با درد مفاصل و عضلات مبارزه کند. اکرمی می گوید: “من هفته ای سه بار به ورزشگاه می رفتم.” اکنون، “فعالیت بدنی من تختخواب و مبل، یا شاید صندلی آشپزخانه باشد.”

علائم اولیه وی علائم اساسی کووید-۱۹ بود: تب و سرفه و به دنبال آن تنگی نفس، درد قفسه سینه و خستگی شدید. او هفته ها در خانه برای بهبودی جنگید. اما با گذشت زمان، علائم اکرمی بدون برطرف شدن تشدید و تقلیل یافت. دمای بدن او درست ۳ هفته بعد از ماه مارس به میزان طبیعی خود رسید.

اکرمی می گوید: “همه در مورد یک وضعیت صفر و یک حرف می زنند، شما یا به نوع خفیف آن مبتلا می شوید و سریع بهبود می یابید، یا واقعا بیمار می شوید و در بخش مراقبت های ویژه بستری می شوید.” هزاران نفر صحبت های وی در گروه های پشتیبانی آنلاین کووید-۱۹ تکرار می کنند. کلینیک های سرپایی برای افرادی که از بیماری جان سالم به در برده اند در حال رشد هستند و در حال حاضر برخی از آن‌ها بیش از پیش تحت فشار قرار گرفته‌اند. اکرمی با وجود مراجعه به پزشک عمومی خود، بیش از ۴ هفته برای ویزیت شدن در آنجا در انتظار بود.

لیست بیماری های درازمدت ناشی از کووید-۱۹ طویل تر و متفاوت تر از تصور پزشکان است. مشکلات شایع شامل خستگی، تپش قلب، تنگی نفس، مفاصل دردناک، از دست دادن توانایی تفکر، از بین رفتن مداوم حس بویایی و آسیب به قلب، ریه ها، کلیه ها و مغز می شود.

تعیین اینکه احتمال بروز علائم دائمی در بیمار چقدر است، دشوار است؛ چراکه مطالعات مختلف نتایج متفاوتی را دنبال می‌کنند و برای مدت‌زمان متفاوتی افراد بهبود یافته را تحت نظر دارند. یک گروه در ایتالیا دریافتند که ۸۷٪ از بیمارانی که به علت کووید-۱۹ حاد بستری شده بودند، هنوز تا ۲ ماه بعد درگیر بودند. داده های حاصل از مطالعه علائم کرونا، که در آن میلیون ها نفر در ایالات متحده، انگلستان و سوئد علائم خود با استفاده از یک نرم افزار ثبت می کردند نشان داد که ۱۰ تا ۱۵٪ از افراد – از جمله افرادی که به نوع “خفیف” ابتلا داشتند- سریع بهبود نمی یابند. اما با وجود بحران چند ماهه، هیچ کس نمی داند علائم آینده تا کجا پیش خواهد رفت و آیا کووید-۱۹ باعث بروز بیماری های مزمن می شود یا خیر.

داستان اول: آتنا اکرمی، دانشگاه کالج لندن

محققان اکنون روایت آشنایی با کووید-۱۹ دارند: تلاش برای شناخت یک بیماری مرموز. ویژگی های مشخص ویروس، از جمله تمایل آن در ایجاد التهاب گسترده و لخته کردن خون، می تواند در مجموعه نگرانی هایی که اکنون بروز می یابد، مؤثر باشد. راشل ایوانز، متخصص ریه دانشگاه لستر می گوید: “ما واقعا شاهد مجموعه ای از علائم مداوم کاملا پیچیده هستیم.”

مطالعاتی برای بررسی افرادی که از بیماری جان سالم بدر برده اند در حال آغاز است. در این ماه، محققان در سراسر انگلستان از جمله ایوانس، تحقیقاتی را آغاز کردند که در آن ها ۱۰،۰۰۰ از بهبودیافتگان برای مدت یک سال تا شروع و تا ۲۵ سال تحت نظر قرار خواهند گرفت. درنهایت، محققان امیدوارند بتوانند ضمن شناسایی ابهامات عمده بیماری، پیش بینی کنند چه کسانی در معرض خطرات عمده علائم بلند مدت قرار دارند و دریابند که آیا درمان در مرحله حاد بیماری می تواند آن را از بین ببرد یا خیر.

برای گوتز مارتین ریشتر، متخصص رادیولوژیست در کلینیکوم اشتوتگارت در آلمان، آنچه جالب توجه است این است که دقیقا همانطور که علائم حاد بیماری به صورت غیرقابل پیش بینی تغییر می کند، نتایج ناشی از آن ها نیز متغییر است. ریشتر به دو بیمار که معالجه کرده فکر می کند: یک مرد میانسال مبتلا به پنومونی خفیف ناشی از کووید-۱۹ و یک زن سالخورده که پیش از این به لوسمی مزمن و بیماری شریانی ابتلا داشت، و تقریبا در اثر ویروس درگذشت و دوباره احیا شد. ریشتر می گوید، سه ماه بعد، مرد مبتلا به حالت خفیف “تمام طول روز را به خواب می رود و قادر به انجام کار نیست.” این زن حداقل آسیب ریوی دارد و احساس خوبی دارد.

پزشکان به سرعت در همه گیری آموخته اند که سارس-کووید-۲ (ویروسی که کووید-۱۹ را القا می کند) می تواند بافت های تنفسی بدن را تخریب کند. سارس-کووید-۲ مانند یک کلید که به راحتی در قفل بسته می شود، از پروتئین میخی شکل روی سطح خود برای چسبیدن به گیرنده های ACE2 سلول ها استفاده می کند. در میان بافت های مختلف ،ریه ها، قلب، روده، کلیه ها، عروق خونی و سیستم عصبی، بافت هایی هستند که دارای گیرنده ACE2 در سطح سلول های خود هستند و بنابراین، در برابر کووید-۱۹ آسیب پذیراند. این ویروس می تواند واکنش التهابی چشمگیری، از جمله در مغز ایجاد کند. آدریا خایقا در این رابطه اظهار میدارد “غالبا، خطر وقتی ایجاد می شود که بدن به عفونت پاسخ دهد.” او همچنان مشغول مراقبت از کسانی است که در بهار مبتلا شده اند و هنوز در حال بهبود اند.

علیرغم جدید بودن سارس-کووید-۲، اثرات دراز مدت ناشی از آن از یک الگو پیروی می کنند: عفونت هایی همراه با سایر عوامل بیماری زا با اثرات ماندگار که از مشکلات قلبی تا خستگی مزمن را در بر می گیرد. مایکل زندی، متخصص مغز و اعصاب در UCL می گوید: “دارویی برای مقابله با این مشکل حاصل از بیماری حاد ویروسی همراه با علائم مداوم استفاده شده است”. حتی برای بیماری های شایع، مانند ذات الریه می توان بهبودی چند ماهه انتظار داشت. زندی می گوید: “من افراد زیادی را می بینم که ۳ یا ۴ سال پیش به آنسفالیت [التهاب مغز] مبتلا بوده اند و هنوز هم نمی توانند فکر کنند، یا خسته هستند.” عفونت های ناشی از باکتری های خاص و ویروس زیکا با سندرم گیلین-باره که در آن سیستم ایمنی به بافت عصبی حمله می کند و باعث رعشه، ضعف و فلج می شود، ارتباط دارد. (راشل براون، یک متخصص مغز و اعصاب UCL که با زندی همکاری دارد، گفت: “برخی از موارد گیلین باره پس از کووید-۱۹ گزارش شده است، اما “نقش گیرنده در آنجا اثبات نشده است”).

دردهای ادامه دار

گروهی از بیماران مبتلا به کووید-۱۹ علائم و عوارض پایداری مانند آسیب اندام را تجربه می کند و محققان دلایلی را در مورد برخی از آنها (پایین) مطرح می کنند. دانشمندان در درصدد شناسایی علائم بیماری، میزان شیوع آن ها، مدت زمان پایداری آن ها، افراد در معرض خطر و چگونگی درمان و پیشگیری از آنها هستند.

درد مفاصل، درد قفسه سینه، بثورات جلدی، سرفه، خستگی، سردرد، بی خوابی، سرگیجه (۲،۳،۴)، تب مداوم (۱)، مه مغزی، مشکل در تفکر، مشکلاتی هستند که ممکن است پس از عفونت حاد کووید-۱۹ رخ دهند. این ویروس ممکن است به سلول های مغزی آسیب برساند و التهاب در مغز یا بدن نیز ممکن است عوارض عصبی را در پی داشته باشد. سایر عفونت های ویروسی نیز می توانند مه مغزی را در پی داشته باشند. در مورد تنگی نفس پزشک به عوارض ریوی و قلبی از جمله اسکار توجه می کند. بیمارانی که با کووید-۱۹ به شدت بیمار شده اند احتمالا تنگی نفس دارند اما افراد مبتلا به موارد خفیف نیز در معرض خطر هستند.

آریتمی قلب

این ویروس می تواند به قلب آسیب برساند، و پزشکان نگران آسیب های طولانی مدت ناشی از آن هستند. چگونگی بهبود قلب پس از کووید-۱۹ می تواند به تعیین اینکه آیا ضربان قلب نامنظم در بیمار ایجاد می شود یا خیر، کمک کند.

پر فشاری خون

برخی از بیماران، حتی در مواردی که بیماری آن ها خفیف است و افرادی که پیش از این سالم بودند، فشار خون بالایی دارند؛ که احتمالا به این دلیل است که این که ویروس، عروق خونی و سلول‌های قلب را مورد هدف قرار می‌دهد.

داستان دوم: وی. آلتونیان / محقق

جفری گلدبرگر، رئیس بخش قلب و عروق دانشگاه میامی می گوید، پزشکان براساس تجربه حاصل از سایر ویروس ها می توانند اثرات دراز مدت کووید-۱۹ را استنتاج و پیش بینی کنند. مشابه سارس- کووید-۲، برخی از ویروس های دیگر مانند اپشتین بار می توانند به عنوان مثال، به بافت قلب آسیب برساند. در چنین عفونت هایی، در بعضی موارد ارگان به طور کامل بهبود می یابد. بعضی اوقات، اسکار خفیفی ایجاد می شود. و “یا” طبق اظهارات گلدبرگر، “ممکن است شدید باشد و منجر به نارسایی قلبی شود.”

مایکل مارکس، یک متخصص بیماری های عفونی در دانشکده بهداشت و طب گرمسیری لندن که در انجام تحقیقات در مورد بهبودیافتگان انگلستان مشارکت دارد، می گوید که او از بروز این علائم خیلی شگفت زده نشده است. وی می گوید: “آنچه ما با آن روبرو هستیم همه گیری بیماری شدید است.” بنابراین، یک همه گیری ناشی از بیماری مزمن دیده می شود که با آن همراه است.

اما عواقب بعدی ناشی از سارس- کووید-۲ هم از نظر امیدوار یا مأیوس کنندگی متفاوت به نظر می‌رسند. در اوایل سال جاری، بسیاری از پزشکان از این که این ویروس باعث آسیب گسترده و مداوم ریه در بسیاری از بهبودیافتگان شود ترس داشتند، چراکه دو کروناویروس دیگر که باعث سندرم تنفسی حاد (SARS) شدید و سندرم تنفسی خاور میانه می شوند، می توانند ریه ها را تخریب کنند. یک مطالعه که در سال ۲۰۰۳ بر روی کارکنان مراقبت های بهداشتی مبتلا به سارس انجام شد نشان داد که افراد مبتلا به ضایعات ریوی تا ۱ تا ۱۵ سال سال همچنان با آن درگیراند.

علی غلامرضا نژاد، رادیولوژیست دانشکده پزشکی کک در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی که از اواسط ژانویه بررسی اسکن های ریه بیماران مبتلا به کووید-۱۹ در آسیا را آغاز کرد، می گوید: “ما انتظار مشاهده ی آسیب های دراز مدت زیادی مانند اسکار، کاهش عملکرد ریه، کاهش توانایی ورزش کرد را از کووید-۱۹ داشتیم”. پس از صدها اسکن وی نتیجه گرفت که میزان تخریب ریه ها توسط کووید-۱۹ کمتر از سارس است و پایداری کمتری نسبت به آن دارد، اما با این حال حدود ۲۰٪ از بیماران دچار آسیب های ریوی دائمی شده اند. به نظر وی “به طور کلی کووید-۱۹ بیماری خفیف تری است.”

در عین حال، دامنه ی عوارضی ناشی از کووید-۱۹، تکان دهنده است. در اواخر ماه آوریل، اکرمی با یک اجتماع سیاسی که گروهی از بازماندگان کووید-۱۹ بودند، همکاری کرد تا بیش از ۶۰۰ نفری را که پس از ۲ هفته همچنان علائم داشتند، را بررسی کند. وی ۶۲ علائم مختلف را ثبت کرده و اکنون در حال آماده سازی یافته ها برای انتشار و تهیه پرسشنامه دوم برای ثبت بیماری های طولانی مدت است. آکیکو ایوازاکی، ایمونولوژیست دانشگاه ییل که در زمینه ی تأثیرات دراز مدت بر سیستم ایمنی تحقیق می کند، می گوید: “اگر چه این تنها یک ویروس است، اما می‌تواند بیماری های مختلفی را در مردم ایجاد کند.”

در حال حاضر آنچه کاملا واضح است این است که بیماری در بسیاری از افراد مبتلا به کووید-۱۹ به اندازه ای شدید هست که تا حصول بهبودی در بیمارستان بستری شوند. به عنوان مثال، ویروس قلب را به طرق مختلف تحت تأثیر قرار می دهد. تهاجم مستقیم سلول های قلبی می تواند موجب آسیب یا از بین رفتن آنها شود. التهاب گسترده می تواند عملکرد قلب را تحت تأثیر قرار دهد. این ویروس می تواند عملکرد گیرنده های ACE2 را که به طور معمول در محافظت از سلول های قلبی و تخریب آنژیوتانسین II (هورمون مؤثر در افرایش فشار خون) نقش دارند، را تضعیف کند. رائول میتانی، الکتروفیزیولوژیک قلب در دانشگاه میامی که با گلدبرگر همکاراست، می گوید: استرس بدنی ناشی از مقابله با ویروس می تواند موجب آزاد شدن آدرنالین و اپی نفرین، که ممکن است “تأثیرات مضر بر قلب داشته باشند”، شود.

میترانی و گلدبرگر، که نویسنده مقاله ژوئن قلب ریتم بودند، خواستار تحت نظر گرفتن بیماران دارای آسیب قلبی احتمالی هستند، و به خصوص در مورد آنزیم تروپونین که در ۲۰ تا ۳۰ درصد از بیماران بستری افزایش می یابد و نشان‌دهنده آسیب قلبی است، نگرانی دارند. (تروپونین در حین حمله قلبی به طرز سرسام آوری افزایش می یابد.) گلدبرگر بر این باور است که چگونگی بهبود قلب به دنبال کووید-۱۹ می‌تواند مشخص کند که آیا امکان بروز ضربان قلب نامنظم یا ادامه دار شدن آن وجود دارد یا خیر. گلدبرگر می گوید: “همین حالا پسری در بیمارستان داریم که ۲ ماه پیش به کووید ۲ مبتلا شده بود و انواع مشکلات آریتمی را داشت”. “او از کووید ۲ بهبود یافته است، اما هنوز هم آریتمی دارد.” بر اساس اظهارات وی، در مورد برخی از بیماران داراری مشکلات قلبی ناشی از کروناویروس، روش های درمانی ساده مانند داروهای کاهنده کلسترول، آسپیرین یا مسدود کننده های بتا می توانند کمک کننده باشند.

بسیاری از افرادی که پس از کووید-۱۹ با عوارض قلبی روبرو بوده اند، معمولا به یکی از بیماری های زمینه ای دیابت و فشار خون بالا مبتلا بوده اند. طبق ادعای گلدبرگر، کووید-۱۹ آنها را به زمینه های خطرناک تر هدایت می کند و بروز مشکلات قلبی که ممکن است بعدا در غیاب کروناویروس ایجاد شوند، را تسریع می بخشد.

اما سایر بیماران بدون بروز فاکتورهای خطر آشکاری تحت تأثیر قرار می گیرند: یک مقاله که در این هفته در جاما کاردیولوژی منتشر شد نشان داد که در ۷۸ نفر از ۱۰۰ نفر بیمار مبتلا به کووید-۱۹ که قلب آن‌ها به طور متوسط ۱۰ هفته بعد مورد تصویربرداری قرار گرفت، ناهنجاری های قلبی مشاهده شد که بیشتر اوقات التهاب در عضله قلب بود. بسیاری از شرکت کنندگان در این مطالعه قبلا سالم بوده اند، و به نقل از نویسندگان، برخی از آنها ویروس را هنگام مسافرت زمستانی برای اسکی گرفته اند.

به نظر می‌رسد که شدت اسکار کم‌تر از چیزی است که غلامرضانژاد از آن می‌ترسید – وی تنها یک بیمار بهبود یافته را پیدا کرد که همچنان در بستر به اکسیژن احتیاج دارد. به نظر می رسد اسکار با بیماری های ریوی زمینه ای، فشار خون بالا، چاقی و سایر بیماری ها همراه است. آسیب ریوی در افرادی که هفته ها تحت ونتیلاتور هستند نیز دیده می شود. غلامرضا نژاد بر این باور است که همانند آسیب قلبی، افرادی که پیش از این سالم بوده اند نیز از اثرات دراز ‌مدت ویروس بر ریه‌ها مستثنی نیستند، هر چند میزان خطر در آن‌ها به احتمالا کم‌تر است.

در ادامه، سیستم عصبی هدف نگران کننده دیگر است. بروز عوارض شدید نسبتا نادر به نظر می رسد، اما تنها به کسانی که ویروس آن‌ها را به شدت بیمار کرده است، محدود نمی شود. براون، زندی و همکارانشان ۴۳ نفر را که در این ماه در مغز دارای عوارض عصب شناختی بودند گزارش کردند؛ بسیاری از آنها در طی عفونت حاد خود در بیمارستان بستری شدند، اما همیشه مدت طولانی مدت نبوده است- و در مورد برخی از آن ها، مشکلات عصبی ناتوان کننده ترین علامت آنها و دلیل بستری در بیمارستان بوده است. تعدادی در حال مبارزه برای بهبود آنسفالیت بودند. عده ای در ماده سفید مغز خود التهاب داشتند که به انتقال سیگنال های الکتریکی کمک می کند.

پزشکان دیگری مانند اکرمی به طور جداگانه، در حال ویزیت گروهی از بیماران هستند که در تلاشند به درستی فکر کنند – عوارض پزشکی دیگری که مشخص شده است. براون می گوید، پس از برخی عفونت های شدید ویروسی، “افرادی هستند که با وجود داشتن اسکن مغزی طبیعی، هنوز احساس خوبی ندارند.” برخی از متخصصان مغز و اعصاب و بیماران این پدیده را “مه مغزی” توصیف می کنند. براون می گوید این مسئله کاملا مرموز است، هرچند بر اساس یک نظریه شبیه “خستگی بعد از ویروس ناشی از التهاب در بدن است”.

براون سؤال می کند آیا ممکن است اینجا این اتفاق روی بدهد؟ “چه کسی واقعا می داند؟” . “این بیماران نیاز باید تحت نظر قرار گیرند”.

افرادی مانند اینها نگرانی زیادی دارند (اگرچه آنها اغلب توسط پزشکان درمان می شوند). در مجموع، این افراد ده ها علائم “دراز مدت” را مطرح می کنند، که بسیاری از آن‌ها ممکن است علل متعددی مانند خستگی، درد مفاصل و تب داشته باشد. اکرمی می گوید: “الان زمانی است که باید به این جمعیت عظیم بیماران کمک کنیم.”

نظرات شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت منتشر خواهد شد.
  • پیام های حاوی محتوی نامناسب ، غیر اصولی و سیاسی منتشر نخواهد شد.
  • پیام های تبلیغاتی و غیر مرتبط منتشر نخواهد شد.
  • نظرات باید در فضای این مطلب و موضوع فعالیت سایت باشد.