با توجه به اینکه یکی از راه های اصلی انتقال ویروس کرونا از طریق قطرات تنفسی و لمس سطوح است، توصیه می شود برای پیشگیری از ابتلا به بیماری در مکان های عمومی احتیاطات معمول صورت گیرد. حال سوال این است آیا پوشیدن دستکش برای عموم مردم جهت پیشگیری از ابتلا به بیماری ضروری است؟
محققان باور دارند لمس سطوح مختلف با دستکش یکبار مصرفی که بصورت مکرر استفاده شده است موجب پراکندگی ویروس می‌شود. نتایج بررسی‌های اخیر محققان نشان می‌دهد استفاده از دستکش، از افراد در برابر ویروس کرونا محافظت نمی‌کند. پژوهش‌های میدانی نشان می دهد که مردم اغلب از یک جفت دستکش در مکان‌های عمومی استفاده می‌کنند و بدون آنکه آن را تعویض کنند به همه سطوح دست می‌زنند.  استفاده از دستکش‌ یکبار مصرف به این شکل افراد را به طور جدی‌تری در خطر ابتلا به کووید-۱۹ قرار می‌دهد.
پوشیدن دستکش هنگام خرید یا استفاده از دستگاه خودپرداز لزوماً افراد را از ابتلا به بیماری محافظت نمی کند. گفته می‌شود پوشیدن دستکش در فروشگاه های مواد غذایی هیچ فایده ای ندارد چرا که وقتی با یا بدون دستکش، یک چیز را لمس کنید و سپس چیز دیگری را لمس کنید شما به طور بالقوه ویروس را از یک مکان به مکان دیگری منتقل می کنید. دستکش حتی ممکن است توجه را از اهمیت شستشوی دست ها منحرف کند. دستکش به هیچ وجه جای شستشوی دست یا سایر دستورالعمل‌های پیشگیری از بیماری را نمی گیرد، حتی ممکن است احساس امنیت کاذب به افراد دهد و می تواند آن ها را نسبت به سایر موارد بهداشتی مانند شستن دست ها یا جلوگیری از لمس صورت بی توجه کند. در واقع دستکش می تواند کمی فریبنده باشد.
نتیجه بررسی های اخیر پژوهشگران نشان می دهد استفاده از دستکش از اشخاص در برابر کووید-۱۹ محافظت نمی کند. پوشیدن دستکش در ملاء عام و مکان های عمومی ضروری نیست. برای عموم مردم، استفاده از دستکش تنها در مواردی نظیر تمیز کردن یا مراقبت از شخصی که بیمار است توصیه می شود. در بیشتر مواقع دیگر، مانند بیرون رفتن و خرید کردن، پوشیدن دستکش لازم نیست. درعوض، اقدامات پیشگیرانه روزمره مانند رعایت فاصله اجتماعی از دیگران، شستن دست ها با آب و صابون به مدت 20 ثانیه و زدن ماسک توصیه می شود.

بسیاری از بیماران مبتلا به کووید 19 نیاز به بستری شدن در بیمارستان‌ها ندارند و در منزل خود قرنطینه می‌شوند. در این شرایط معمولا اعضای خانواده به پرستاری و مراقبت از فرد بیمار می‌پردازند. این مراقبین باید بسیاری از تدابیر حفاظتی و پیشگیری‌کننده از ابتلا به کووید 19 را رعایت کنند. اما آیا لازم است پس از اتمام دوره‌ی بیماری فرد مبتلا، این مراقبین نیز آزمایش تشخیص بیماری بدهند یا قرنطینه شوند؟
توصیه شده است همه اعضای خانواده که از بیماران در خانه مراقبت کرده یا در تماس نزدیک با وی بوده اند، از شروع علایم فرد بیمار تا 14روز بعد از آن، در خانه بمانند و مراقب علائم بیماری در خود باشند. اگر این افراد، احساس بیماری کردند و علائمی شبیه کووید 19 داشتند در صورت صلاحدید پزشک، آزمایش بدهند. همچنین بر اساس توصیه ی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا، درصورت مراقبت از فرد مبتلا به این بیماری، لازم است حداقل به مدت دو هفته، افراد در خانه قرنطینه شوند و در صورت بروز هرگونه علامت آزمایش بدهند.
افرادی که از مبتلایان به کووید 19در منزل مراقبت و پرستاری می‌کنند، لازم است ضمن رعایت اصول بهداشتی و پیشگیری برای مراقبت از فرد بیمار، حداقل تا 14 روز قرنطینه شوند و در صورت مشاهده‌ی علائم بیماری با مراجعه به مراکز تعیین شده و بعد از انجام بررسی‌های لازم توسط پزشک در صورت نیاز آزمایش دهند.

ناوگان حمل و نقل عمومی شهری به دلیل تردد بالای مسافران به عنوان یکی از کانون‌های شیوع بیماری کووید-19 محسوب می‌شود و رعایت نکردن پروتکل‌های بهداشتی می‌تواند منجر به مبتلا شدن بیشتر مسافران و رانندگان تاکسی و در نهایت سایر شهروندان به این بیماری شود. در چنین شرایطی رعایت اصول ایمنی می تواند رانندگان وسایل نقلیه عمومی را در برابر خطر ابتلا به ویروس کرونا حفظ نماید. سوالی که در این رابطه مطرح می شود این است که رانندگان تاکسی چه اقداماتی انجام دهند تا به کووید-19 مبتلا نشوند؟ طبق شواهد موجود، استفاده از ماسک توسط مسافران و رانندگان تاکسی برای جلوگیری از شیوع ویروس دارای اهمیت بسیاری است و با توجه به اینکه مشخص شده است نسبتی از افراد آلوده به ویروس فاقد علامت هستند، استفاده فراگیر از ماسک امری ضروری است. در برخی از کشورها، سازمان های مربوط به تاکسیرانی، ضدعفونی کننده دست، اسپری ضد عفونی سطوح و ماسک در اختیار رانندگان تاکسی قرار می دهند. گندزدایی و ضدعفونی کردن تاکسی ها به صورت روزانه و همچنین توزیع ماسک و تاکید بر لزوم رعایت پروتکل های بهداشتی، بخشی از خدمات این سازمان ها است. در صورتی که چنین خدماتی وجود نداشته باشد، رانندگان به صورت شخصی وسائل حفاظتی را تهیه می نماید. علاوه بر رانندگان تاکسی ها، خود مسافران نیز باید فاصله گذاری اجتماعی و نکات بهداشتی را رعایت کنند تا مانع از شیوع ویروس کرونا شوند. در همین راستا، استفاده از پوشش های پلاستیکی مخصوص می تواند فضای بین راننده و مسافران را از هم جدا نماید. این جداکننده های پلاستیکی باعث می شود اگر راننده یا مسافران عطسه و سرفه کنند قطرات تنفسی به سمت سایرین منتشر نشود و بیشتر از همه می تواند رانندگان را محفوظ نگه دارد. همچنین، مناسب است از سوار شدن کسانی که از ماسک استفاده نمی کنند و یا دستورالعمل های بهداشتی را رعایت نمی نمایند جلوگیری می شود. یکی از موارد پیشنهادی، سوار نکردن بیش از دو مسافر در صندلی عقب خودرو است که می تواند در پیشگیری از شیوع کرونا موثر باشد. به طور کلی، نکاتی که رانندگان تاکسی ها باید رعایت کنند  عبارتند از:
در صورت داشتن تب و سرفه سر کار نروند.
هنگام کار و حضور مسافر در تاکسی، از ماسک استفاده کنند.
در صورت امکان از دستکش لاتکس استفاده کنند.
هرگز صورت خود و به خصوص چشم ها و بینی را با دست های آلوده لمس نکنند.
با مواد ضدعفونی کننده یا  الکل 70 درصد، تمام سطوح پر تماس تاکسی به خصوص دستگیره ها را به صورت مکرر، هر روز ضد عفونی کرده و در صورت لزوم ضدعفونی کننده را در اختیار مسافرین نیز قرار دهند.
تا حد امکان از گرفتن اسکناس و سکه و تحویل آن به مشتری خودداری کنند.
دست های خود را به طور مکرر بشویند.
از آنجا که تاکسی ها به دلیل تردد بالای مسافران به عنوان یکی از کانون‌های شیوع بیماری کرونا محسوب می‌شوند، رعایت نکات بهداشتی برای رانندگان تاکسی امری ضروری محسوب می شود. به همین دلیل توصیه می شود رانندگان تاکسی حتما از وسایل حفاظت فردی بویژه از ماسک استفاده نمایند. ضدعفونی مکرر دست ها و سطوح پر تماس در تاکسی، عدم استفاده از پول نقد تا حد امکان، استفاده از جدا کننده های پلاستیکی برای جدا کردن فضای بین راننده و مسافرین، اجباری کردن استفاده از ماسک توسط مسافران و راننده ها؛ و سوار کردن فقط دو نفر در صندلی عقب تاکسی از مواردی است که جهت پیشگیری از ابتلا به کووید-19 توصیه می شود.